Τι είναι το Oud (Agarwood); | Première Peau

Πρώτα ζωώδες, δεύτερο ξυλώδες. Το άνοιγμα είναι οξύ — ζυμωμένο, αγροτικό, σχεδόν γαλακτικό — πιο κοντά σε ώριμο τυρί παρά σε γυαλισμένο ξύλο. Καθώς στεγνώνει, η ζωώδης αιχμή υποχωρεί και μια βαθιά βαλσαμική ζεστασιά κυριαρχεί: γλυκιά, δερμάτινη, ελαφρώς μελιτώδης, με μια καπνιστή νότα που βρίσκεται κάπου ανάμεσα σε ξυλόπισσα σημύδας και θυμίαμα ναού. Σε σύγκριση με την κρεμώδη απαλότητα του σανδαλόξυλου, το oud είναι πιο σκοτεινό, πιο ακατέργαστο, πιο προκλητικό. Σε σύγκριση με την υγρή γήινη υφή του πατσουλί, το oud είναι πιο ξηρό και πιο κάθετο. Έχει την διαπεραστική επιμονή του civet αλλά με μεγαλύτερο δομικό βάθος.

Το oud δεν υπάρχει μέχρι να συμβεί κάτι λάθος. Το δέντρο Aquilaria — ένα γρήγορα αναπτυσσόμενο τροπικό σκληρό ξύλο που προέρχεται από τη Νοτιοανατολική Ασία — δεν παράγει άρωμα από μόνο του. Όταν το καρδιακό ξύλο αποικίζεται από το Phialophora parasitica ή συναφή μύκητες, το δέντρο αντιδρά: παράγει μια σκοτεινή, αρωματική ρητίνη κορεσμένη με σεσκιτερπένια και 2-(2-φαινυλαιθυλο)χρωμόνες. Έχουν ταυτοποιηθεί πάνω από 150 χημικές ενώσεις στο έλαιο agarwood. Χωρίς μονοτερπένια. Η πολυπλοκότητα καθορίζεται εξ ολοκλήρου από τα σεσκιτερπένια — αγαροφουράνια, ευδεσμάνες, γκουαγιάνες, πρεζιζάνες, βετισπιράνες — που στρώνονται πάνω στη χρωμονική ραχοκοκαλιά που ορίζει τη μοναδική ταυτότητα του oud.

Η μυρωδιά είναι διχαστική. Το ακατέργαστο έλαιο oud από το Assam ή την Καμπότζη ανοίγει με μια έντονη, αγροτική-ζωική επίθεση — κοπρανώδη, ζυμωμένη, σχεδόν τυροειδή — που μαλακώνει μέσα σε ώρες σε μια βαθιά, μελιτζανή, δερμάτινη ζεστασιά. Το βιετναμέζικο oud τείνει να είναι πιο γλυκό, με μια χαρακτηριστική φρουτώδη-ανθική κορυφαία νότα. Το υλικό από την Ινδονησία είναι πιο γήινο, πιο ρητινώδες, λιγότερο εκλεπτυσμένο. Κανένα από αυτά δεν μυρίζει όπως το «oud» που ονομάζουν τα περισσότερα δυτικά αρώματα, το οποίο είναι συνήθως ένας συνθετικός συνδυασμός φτιαγμένος από παράγωγα γκουαιακόλης, Iso E Super και ξυλώδεις-κεχριμπαρένιες μοριακές ενώσεις όπως το Cashmeran ή το Clearwood (Akigalawood).

Η άγρια Aquilaria malaccensis είναι κρίσιμα απειλούμενη (Κόκκινος Κατάλογος IUCN). Όλα τα είδη Aquilaria έχουν καταχωρηθεί στο Παράρτημα II της CITES από το 2004. Το agarwood που καλλιεργείται σε φυτείες κυριαρχεί πλέον στην εμπορική προσφορά, με τα δέντρα να εμβολιάζονται σκόπιμα με καλλιέργειες μυκήτων για να προκαλέσουν τη δημιουργία ρητίνης. Οι αποδόσεις από απόσταξη είναι εξαιρετικά χαμηλές: 70 κιλά μολυσμένου καρδιακού ξύλου μπορεί να παράγουν μόλις 20 ml ελαίου. Το φυσικό oud υψηλής ποιότητας κοστίζει από 30.000 έως 80.000 δολάρια ανά κιλό.