Σημείωση Αργίλου στην Αρωματοποιία | Première Peau

Γήινο, ορυκτό, με υποτόνο οξειδίου του σιδήρου και δροσερή υγρασία. Βαρύτερο από ξηρό χώμα, πιο ορυκτό από κηπευτικό χώμα, με μια συγκεκριμένη σιλικοτική ποιότητα — η μυρωδιά ενός τροχού κεραμικής. Η κόκκινη άργιλος είναι πιο μεταλλική· ο λευκός καολίνης είναι πιο καθαρός. Όταν στεγνώνει, η άργιλος χάνει το μεγαλύτερο μέρος της μυρωδιάς της· όταν βραχεί, απελευθερώνει γεωσμίνη και ορυκτά πτητικά συστατικά.

Ο πηλός ως νότα αρώματος αποτυπώνει τη μυρωδιά του υγρού, πλούσιου σε μέταλλα εδάφους — συγκεκριμένα τα λεπτόκοκκα πυριτικά ορυκτά (καολινίτης, μοντμοριλλονίτης, ιλλίτης) που αποτελούν τον πηλό για κεραμικά. Ο υγρός πηλός έχει μια χαρακτηριστική γήινη-μεταλλική μυρωδιά που οφείλεται στη γεοσμίνη, τα οξείδια του σιδήρου και την οργανική ύλη παγιδευμένη μέσα στη μεταλλική μήτρα.

Η μυρωδιά διαφέρει ανάλογα με τον τύπο του πηλού: ο κόκκινος πηλός (υψηλό οξείδιο σιδήρου) έχει πιο μεταλλικό-μεταλλικό χαρακτήρα· ο λευκός καολίνης είναι πιο καθαρός και ουδέτερος· η τερακότα (ψημένη) έχει μια ζεστή, ξηρή, ελαφρώς καπνιστή ποιότητα από τις πυριτικές μετατροπές κατά το ψήσιμο στον κλίβανο. Όλοι μοιράζονται μια θεμελιώδη γήινη αίσθηση που είναι βαρύτερη και πιο μεταλλική από το χούμους ή το κομπόστ.

Στην αρωματοποιία, ο πηλός ανήκει στην οικογένεια της γης και των μετάλλων. Εμπνέει εργαστήρια κεραμικής, όχθες ποταμών και την απτική εμπειρία του υγρού εδάφους. Η νότα βρίσκεται ανάμεσα στον οργανικό πλούτο του εδάφους και την ανόργανη καθαρότητα της πέτρας.