Κύφι στη Αρωματοποιία | Première Peau

Ζεστό, ρητινώδες, μελιττο-πικάντικο με γλυκύτητα αποξηραμένων φρούτων. Πιο πλούσιο και πιο σύνθετο από τα λιβάνια με μία μόνο ρητίνη. Η βάση από σταφίδα-κρασί προσφέρει μια σκοτεινή γλυκύτητα· η σμύρνα και το λιβάνι προσθέτουν ρητινώδη βάθος· η κανέλα και ο κάλαμος δίνουν πικάντικη ζεστασιά. Το συνολικό αποτέλεσμα είναι πολυεπίπεδο και αρχαίο — καπνός που αφηγείται μια ιστορία. Λιγότερο αυστηρό από το καθαρό λιβάνι, λιγότερο γλυκό από το βενζόη.

Το Κυφί (kapet στα αιγυπτιακά, kuphi στα ελληνικά) είναι μια σύνθετη παρασκευή λιβανιού που περιγράφεται σε αρχαία αιγυπτιακά κείμενα, κυρίως στον Πάπυρο Έμπερς (περ. 1550 π.Χ.) και από τον Πλούταρχο και τον Διοσκουρίδη. Οι ιστορικές συνταγές ποικίλλουν αλλά συνήθως περιλαμβάνουν 10-16 συστατικά: σταφίδες, κρασί, μέλι, σμύρνα, λιβάνι, μούρα κέδρου, γλυκό κάλαμο, κανέλα ή κάσια, νάρδο, ρητίνη λεντίσκου και σκουλήκι.

Η παρασκευή περιελάμβανε το μούλιασμα των σταφίδων σε κρασί, το άλεσμα των ξηρών συστατικών, το ανακάτεμα με μέλι και την ωρίμανση της πάστας πριν από το κάψιμο. Το αποτέλεσμα κατά το κάπνισμα είναι ένας πολύπλοκος, πολυεπίπεδος καπνός: γλυκός-φρουτώδης (σταφίδες, κρασί), ρητινώδης (σμύρνα, λιβάνι), πικάντικος (κανέλα, κάλαμος) και βαλσαμικός (μέλι, βενζόη).

Στη σύγχρονη αρωματοποιία, το κυφί ανασυντίθεται ως ένα σύνθετο άρωμα. Παρέχει έναν αρχαίο, τελετουργικό χαρακτήρα λιβανιού που είναι πιο ζεστός, γλυκός και πιο πολύπλοκος από το λιβάνι μόνο του. Εξυμνεί τη λατρεία στους ναούς, την αιγυπτιακή αρχαιότητα και τη θρησκευτική χρήση του αρώματος.