Μιμόζα στη Αρωματοποιία | Première Peau

Πιο απαλό και ξηρό από το βιολέτο, λιγότερο ινδολικό από το γιασεμί, πιο πούδρινο από το γιαλανγκ-γιαλανγκ. Η μιμόζα ανοίγει με μια υδάτινη, αγγουροπράσινη φωτεινότητα — μη-αντιενιαλική και με μια βοτανική δροσιά — που διαλύεται μέσα σε λίγα λεπτά σε μια ζεστή, χρυσή, αμυγδαλένια καρδιά σαν πούδρα προσώπου. Το παρα-ανισαλδεΰδη και το βήτα-ιονόνη επικαλύπτονται εδώ, δημιουργώντας μια υφή ανάμεσα στο ηλιοτρόπιο και το ίριδα. Κάτω από αυτά, μια αχνή δριμύτητα χειμερινής πρασινάδας από το μεθυλοσαλικυλικό και μια κηρώδης, λιπώδης βαρύτητα από τους μακριούς υδρογονάνθρακες δίνουν στο απόλυτο μια φυσική πυκνότητα που το ξεχωρίζει από τα συνθετικά μιμόζα ακορντ. Το στέγνωμα είναι μελιτώδες, διακριτικά γκουρμέ και επίμονο στο ύφασμα.

Η μιμόζα της αρωματοποιίας είναι η Acacia dealbata — η ασημένια ακακία, ιθαγενής της νοτιοανατολικής Αυστραλίας και εισαγόμενη στη νότια Γαλλία γύρω στο 1816 μέσω των κήπων της Malmaison. Δεν είναι το ευαίσθητο φυτό Mimosa pudica, που δεν έχει αρωματική χρήση. Μια δεύτερη ακακία, η A. farnesiana, παράγει το απόλυτο κασσί (cassie absolute) — ένα σχετικό αλλά πιο σκοτεινό, πικάντικο και ζωώδες υλικό. Οι δύο συχνά συγχέονται. Στην αρωματοποιία, «μιμόζα» σημαίνει dealbata: τα χρυσά σφαιρικά άνθη που συλλέγονται μεταξύ Ιανουαρίου και Μαρτίου στους λόφους ανάμεσα στον Tanneron και την ακτή.

Το απόλυτο λαμβάνεται με εκχύλιση με διαλύτη (εξάνιο) από ανθισμένα κλαδιά — άνθη μαζί με άκρα κλαδιών — αποδίδοντας περίπου 0,5% κονκρέτ. Το πλύσιμο αυτού του κονκρέτ με αλκοόλη παράγει απόλυτο με μετατροπή 20-25%. Η παγκόσμια παραγωγή είναι μικρή: 200-1.500 κιλά κονκρέτ και 100-300 κιλά απόλυτου ετησίως, κυρίως από την περιοχή της Grasse και το Μαρόκο. Από τον Νοέμβριο του 2020, το απόλυτο μιμόζας από το Pays de Grasse είναι επιλέξιμο για την πιστοποίηση Indication Géographique που διαχειρίζεται το INPI, μαζί με το τριαντάφυλλο και το γιασεμί.

Χημικά, το απόλυτο μιμόζας κυριαρχείται από υδρογονάνθρακες μακριάς αλυσίδας — ηπταδεκάνιο, (Z)-ηπταδεκ-8-ένιο, νοναδεκάνιο — και τριτερπενοειδή όπως η λουπενόνη και η λουπεόλη, που σχηματίζουν τη κηρώδη βάση. Οι οσφρητικά σημαντικές ιχνοστοιχεία είναι αυτά που έχουν σημασία για τον αρωματοποιό: παρα-ανισαλδεΰδη (γλυκιά, αμυγδαλο-ανισική), μεθυλοσαλικυλικό οξύ (wintergreen), βενζυλική αλκοόλη, βήτα-ιονόνη (βιολέτα-ξύλινη), νοναδιενάλη (αγγουροπράσινη) και φαρνεσόλη. Αυτός ο χαρακτήρας που καθορίζεται από τα ιχνοστοιχεία σημαίνει ότι το απόλυτο δεν μυρίζει καθόλου όπως θα υποδείκνυε μια ανάλυση GC: είναι οι μειοψηφικές ενώσεις που δημιουργούν το παράδοξο της μιμόζας, με τη σκόνη ζεστασιά και τη φρεσκάδα του πράσινου. Οι Perriot και Breme κατέγραψαν αυτή τη σύνθεση λεπτομερώς (J. Agric. Food Chem., 2010, 58, 1844-1849).