Νιμ στη Αρωματοποιία | Première Peau

Έντονα πικάντικο, θειούχο και πικρό. Σε συγκέντρωση: σκόρδο, καμένα φιστίκια και μια έντονη, σχεδόν τοξική πράσινη πικράδα. Σε ακραία αραίωση (0,01% ή λιγότερο), η θειούχα αιχμή υποχωρεί και αναδύεται μια περίεργη λιπαρή-ζωική ποιότητα — όχι διαφορετική από ορισμένες νότες κιβέτ ή καστορέουμ.

Δεν συγκρίνεται με κανένα ευχάριστο αρωματικό υλικό σε πλήρη ένταση. Η πιο κοντινή αναφορά μπορεί να είναι το πολύ αραιωμένο σουλφουρόλ ή ορισμένες ενώσεις αλλυλθειοφαινίου.

Το Neem (Azadirachta indica) είναι ένα γρήγορα αναπτυσσόμενο τροπικό δέντρο που προέρχεται από την ινδική υποήπειρο. Το λάδι που πιέζεται από τους σπόρους του είναι ένα έντονα πικρό, θειούχο και σκόρδο-όμοιο φυσικό υλικό — με υποκείμενο λιπαρό-καρυδένιο χαρακτήρα.

Το άρωμα του λαδιού neem καθορίζεται από θειούχες ενώσεις, διάφορα λιμονοειδή (συμπεριλαμβανομένης της αζαντιραχτίνης) και συστατικά λιπαρών οξέων. Ο συνδυασμός αυτός είναι βαθιά δυσάρεστος για τις περισσότερες δυτικές μύτες σε συγκέντρωση, αλλά σε ακραία αραίωση, το neem μπορεί να προσδώσει μια περίεργη ζωώδη βάθος — μια αίσθηση βιολογικής ωμότητας που κανένα συνθετικό δεν μπορεί εύκολα να αναπαράγει.

Στην παραδοσιακή ινδική και νοτιοανατολική ασιατική αρωματοποιία και ιατρική, το neem χρησιμοποιείται εδώ και χιλιετίες. Το δέντρο μερικές φορές ονομάζεται «το φαρμακείο του χωριού» για το εύρος των βιοδραστικών ιδιοτήτων του. Στην δυτική αρωματοποιία, το neem απουσιάζει ουσιαστικά από τις εμπορικές συνθέσεις, αλλά εμφανίζεται περιστασιακά σε πρωτοποριακά ή εννοιολογικά έργα.