Βελανιδιά στη Αρωματοποιία | Premiere Peau

Ξηρό, ταννικό, στυπτικό ξύλο με βανιλική ζεστασιά από κάτω. Το ψημένο δρυς μετατοπίζεται προς καρύδα, βανίλια και γαρίφαλο από λακτόνες, βανιλίνη και ευγενόλη. Λιγότερο ρητινώδες από το κέδρο, λιγότερο κρεμώδες από το σανδαλόξυλο, πιο δομικό από το καθένα.

Η βελανιδιά (Quercus spp.) συμβάλλει στη αρωματοποιία μέσω διαφόρων μορφών: βελανιδόβρυο (ένας λειχήνας στο φλοιό της βελανιδιάς), απόλυτο βελανιδιάς από ξυλάκια, και το πιο σημαντικό, ο χαρακτήρας πλούσιος σε λακτόνες της ψημένης βελανιδιάς που χρησιμοποιείται στην βαρελοποιία. Η μυρωδιά που οι περισσότεροι συνδέουν με τη βελανιδιά είναι στην πραγματικότητα οι λακτόνες βελανιδιάς (λακτόνες ουίσκι), που παράγουν το άρωμα καρύδας-βανίλιας-ξύλου των αποσταγμάτων που ωριμάζουν σε βαρέλια.

Το ίδιο το ξύλο της βελανιδιάς μυρίζει πιο ξηρό και πιο τανικό: σαν να σπάει κανείς ένα φρέσκο κορμό. Μια στυπτική, δερμάτινη ποιότητα από τανίνες και μια ελαφριά γλυκύτητα από πρόδρομους βανιλίνης στο λιγνίνη.

Στην αρωματοποιία, οι νότες βελανιδιάς λειτουργούν ως βασικά στοιχεία που προσθέτουν δομή και τανική ραχοκοκαλιά. Γεφυρώνουν τις οικογένειες ξύλου και δέρματος και αγκυρώνουν τις συνθέσεις τύπου σιπρ, φουζέρ και ξυλώδεις-αρωματικές.