Αστερίας στην Αρωματοποιία | Première Peau

Αλμυρό, ιωδιούχο, ελαφρώς θειούχο, με ορυκτο-οργανική ζεστασιά. Όχι το καθαρό υδρόβιο των συνθετικών θαλάσσιων αρωμάτων - πιο κοντά στην πραγματική μυρωδιά μιας παλιρροϊκής πισίνας: φύκια, αλάτι, πέτρα που θερμαίνεται από τον ήλιο και κάτι αμυδρά ζωικό. Ο χαρακτήρας της βρωμοφαινόλης του προσδίδει μια ευδιάκριτη ωκεάνια ποιότητα που απουσιάζει από τα υδρόβια με βάση το Calone.

Ο αστερίας (Asteroidea) δεν είναι ένα εκχυλισμένο αρωματικό υλικό, αλλά μια εννοιολογική θαλάσσια-ζωική νότα που προκαλεί τη μυρωδιά της ενδιάμεσης παλίρροιας ζώνης - αλμυρό, πλούσιο σε ιώδιο, ελαφρώς θειούχο, με την οργανική ζεστασιά των αποξηραμένων στον ήλιο θαλάσσιων οργανισμών.

Η πραγματική μυρωδιά του αποξηραμένου αστερία περιλαμβάνει βρωμοφαινόλες (τα κύρια αρωματικά των θαλάσσιων οργανισμών), διμεθυλοσουλφίδιο (ωκεάνιο) και διάφορα πτητικά που περιέχουν ιώδιο. Αυτές οι ενώσεις μοιράζονται με φύκια, οστρακοειδή και παλιρροϊκή λάσπη, τοποθετώντας τους αστερίες σε μια ευρύτερη οσφρητική οικογένεια θαλάσσιων ζώων.

Στην αρωματοποιία, η νότα του αστερία ανακατασκευάζεται χρησιμοποιώντας θαλάσσια ακόρντα (Calone, θαλάσσια οξείδια), νότες τύπου ιωδίου (απόλυτο φύκι) και ζωικούς τροποποιητές (υλικά τύπου ambergris, ίχνη σκατόλης). Η πρόθεση είναι να αιχμαλωτίσει την ακατέργαστη, αντιρομαντική μυρωδιά της άκρης του ωκεανού - όχι τις καθαρές υδάτινες νότες των θαλάσσιων αρωμάτων της δεκαετίας του 1990, αλλά κάτι πιο άγριο και ορυκτό.

Χρήσιμο σε θαλάσσιες συμφωνίες που αναζητούν αυθεντικότητα και όχι φρεσκάδα.