ต้นมัสตาร์ดในน้ำหอม | Première Peau

เปิดตัวด้วยกลิ่นเขียวเย็นขมที่โดดเด่นด้วยการบูรและยูคาลิปตอล แห้งและหวานน้อยกว่าคลารีเซจ น้อยกว่าทาร์รากอนที่มีกลิ่นโป๊ยกั๊ก และไม่รุนแรงเท่าเวิร์มวูด กลิ่นกลางเป็นการผสมผสานของเซจและโรสแมรีที่มีความสดชื่นคล้ายใบซีดาร์ ความขมเป็นแบบฝาดมากกว่าจะไม่พึงประสงค์ — ใกล้เคียงกับโทนิกวอเตอร์มากกว่ายา ในช่วงแห้ง กลิ่นอบอุ่นแบบดินจาง ๆ ปรากฏขึ้นจากส่วนของเซสควิเทอรีนส์

น้ำมันมักเวิร์ทเปิดตัวด้วยกลิ่นแคมฟอร์และยูคาลิปทอลที่สดใส จากนั้นจึงกลายเป็นกลิ่นสมุนไพรที่เย็นและขม -- คมกว่ากลิ่นเซจแคลรี, น้อยกว่ากลิ่นแอนิซของทาร์รากอน, และอ่อนโยนกว่าญาติของมันอย่างเวิร์มวูด (Artemisia absinthium) ความขมนี้สะอาดและสดชื่น ไม่แสบจมูก มีแง่มุมคล้ายใบซีดาร์เล็กน้อยที่ด้านบนซึ่งค่อยๆ เปลี่ยนเป็นกลิ่นเซจ-โรสแมรีเมื่อพัฒนา

Artemisia vulgaris เติบโตตามธรรมชาติในยุโรปเอเชีย และอเมริกาเหนือในเขตอบอุ่น น้ำมันหอมระเหย (CAS 68991-20-8) สกัดด้วยไอน้ำจากส่วนเหนือดินที่แห้งแล้ว -- ใบ กิ่ง และยอดดอก -- ส่วนใหญ่ในโมร็อกโก ฝรั่งเศส และจีน ปริมาณน้ำมันที่ได้ต่ำ โดยทั่วไปอยู่ที่ 0.1 ถึง 0.5% ของสมุนไพรที่แห้งครึ่งหนึ่ง โปรไฟล์ทางเคมีแตกต่างกันอย่างมากตามแหล่งปลูกและช่วงเวลาการเก็บเกี่ยว ส่วนประกอบหลักได้แก่ 1,8-ซิเนโอล (ยูคาลิปทอล), แคมฟอร์, อัลฟาและเบต้า-ทูโจน, ซาบิเนน, บอร์นีออล และเจอร์มาเซรีน ดี คุณภาพน้ำมันสูงสุดได้จากพืชที่เก็บเกี่ยวก่อนหรือในช่วงเริ่มต้นของการออกดอก

ในงานน้ำหอม น้ำมันมักเวิร์ท (ซึ่งมักขายภายใต้ชื่อฝรั่งเศส armoise) ให้ลักษณะขมสมุนไพรแท้จริง มันทำหน้าที่เป็นตัวปรับแต่งในกลิ่นฟูเฌร์และกลิ่นอโรมาติก ให้ความขมเย็นของพืชสีเขียวโดยไม่หนักหน่วงเหมือนน้ำมันทาร์รากอนที่มีกลิ่นแอนิซสูง ปริมาณทูโจนในน้ำมันนี้ทำให้ต้องจำกัดตามข้อกำหนด IFRA -- สูงสุด 0.5% ในสารเข้มข้นของน้ำหอม -- ซึ่งจำกัดปริมาณการใช้แต่ก็ทำให้น้ำมันนี้เป็นเครื่องมือที่แม่นยำ: ปริมาณเล็กน้อยช่วยเพิ่มความคมชัดของกลิ่นสมุนไพรเหมือนการบีบมะนาวที่ช่วยเน้นรสซอส

หมายเหตุ: มักเวิร์ท (A. vulgaris) มักถูกสับสนกับเวิร์มวูด (A. absinthium) และเซจบรัช (A. tridentata) ซึ่งเป็นสายพันธุ์ที่แตกต่างกันในสกุล Artemisia แต่ละชนิดมีโปรไฟล์ทางเคมีและลักษณะกลิ่นที่แตกต่างกัน มักเวิร์ทมีปริมาณทูโจนต่ำกว่าเวิร์มวูดอย่างมาก