De saffraan brandt tegen het derde uur weg. Australisch sandelhout blijft aan uw kraag hangen, droog en traag vervagend.

Boter en geroosterde hazelnoot, een minuut te laat uit de oven gehaald. De vanille eronder is donker geworden, dichter bij leer dan bij room.

Griekse saffraan, geplukt in de twee rode uren voordat de zon hem bederft. Op de pols wordt hij harsachtig, dicht bij donkere karamel.

Ambrettezaad wordt koud geperst in de Peruaanse valleien. Het ruikt minder naar bloem dan naar warm linnen na de slaap, licht gezouten.

Een lychee vergruisd in ijs. Eerst koud, dan bijt de roze peper, dan trekt de zoetheid terug. Het blijft een uur lang dicht bij de huid.

Haïtiaanse vetiverwortel gewonnen met druk, zonder hitte. Wat doorkomt is de wortel zelf, groen en schoon. Tegen de avond zakt hij laag en stil weg.

Een groene chilipeper. De beet duurt een paar seconden, niet langer. Wat blijft is het zaad, scherp en schoon, dicht bij gemaaid gras.

Deze wierook ruikt naar heet asfalt om drie uur in de middag, droog en bijna industrieel. Op de huid wordt hij dieper naarmate de dag afkoelt.

Tuberoos teruggebracht tot de meeldraad: bitter, scherp, licht metaalachtig. Hij droogt snel op en wordt nooit romig.