Chinese Magnolia

Magnolia denudata, de lelieboom of yulan-magnolia, komt van nature voor in Midden- en Oost-China. De boom is vrij laag, rond van vorm en dicht vertakt, tot 30 voet (9,1 m) hoog. De witte bloemen, van 10 tot 16 cm, verschijnen van het vroege tot het late voorjaar.

Probeer alle zeven extraits in de Ontdekkingsset.

Botanie en classificatie

De bladeren van Magnolia denudata zijn eirond en helder groen, ongeveer 15 cm lang en 8 cm breed, en de schors is grof en donkergrijs. De soort behoort tot de familie Magnoliaceae, in het ondergeslacht Yulania, en staat op de Rode Lijst van de IUCN als Niet bedreigd (Least Concern). Ze heeft een Award of Garden Merit ontvangen.

Teelt

Magnolia denudata wordt als sierboom in tuinen gebruikt. Ze houdt van rijke, vochtige grond en moet worden geplant op een plek die beschut is tegen extreme weersomstandigheden. De bloemen worden snel bruin wanneer ze aan vorst worden blootgesteld.

De tulpenmagnolia, een hybride

Magnolia × soulangeana, de tulpenmagnolia, is een hybride van Magnolia denudata en Magnolia liliiflora. De Franse plantenkweker Étienne Soulange-Bodin kruiste de twee soorten in 1820. De eerste bloei van het nageslacht volgde in 1826; de bloemen hebben verschillende tinten wit, roze en kastanjebruin.

Het geslacht Magnolia

Magnolia's zijn groenblijvende of bladverliezende bomen of struiken met grote geurende bloemen in tinten wit, roze, paars, groen of geel. Bij bladverliezende soorten verschijnen de bloemen in het voorjaar vaak vóór de bladeren. De geslachtsnaam verscheen voor het eerst in 1703 in een werk van de Franse botanicus Charles Plumier, die het vernoemde naar de Franse botanicus Pierre Magnol. Magnolia liliiflora, de andere ouder van de tulpenmagnolia, is een struik of kleine boom uit Zuid-China met grote roze tot paarse bloemen.

Bloemknoppen en chemie

De gedroogde bloemknoppen van magnolia, Flos Magnoliae genoemd, zijn een traditioneel kruidengeneesmiddel dat wordt gebruikt tegen hoofdpijn, verstopte neus, maag-darmklachten, angst en allergische rinitis. De olie van de paarse knoppen bestaat voornamelijk uit monoterpeenkoolwaterstoffen (53,63%), met 14,82% geoxygeneerde monoterpenen, 14,51% sesquiterpeenkoolwaterstoffen en 4,54% geoxygeneerde sesquiterpenen. Chlorogeenzuur is het op één na meest voorkomende fenolzuur in de bloemknoppen, met 4,37 mg/g in paarse knoppen tegenover 3,55 mg/g in witte.

Bloemengeur

Terpenoïden vormen het grootste deel van de vluchtige bloemstoffen. Het meest gebruikte systeem voor het analyseren van monsters van bloemengeur is gaschromatografie gekoppeld aan massaspectrometrie.