Cactusbloesem

Nachtbloeiende cereus is de gangbare naam voor veel bloeiende zuilcactussen die 's nachts bloeien. Selenicereus grandiflorus en Epiphyllum oxypetalum behoren tot de cactussen die met deze naam kunnen worden aangeduid. De bloemen zijn bijna altijd wit of zeer bleek van tint, vaak groot en vaak geurig. De meeste gaan na zonsondergang open en zijn bij zonsopgang al aan het verwelken. De bloemen zijn kortlevend: bij sommige soorten, zoals Selenicereus grandiflorus, bloeit elke bloem slechts één nacht.

Selenicereus grandiflorus is een cactussoort die afkomstig is van de Antillen, uit Mexico en Midden-Amerika. De bloemen zijn 17-22,5 cm lang en naar verluidt tot 38 cm breed. De cactus bloeit 's nachts vanwege zijn relatie met nachtelijke bestuivers, vleermuizen en nachtvlinders. De opaalwitte bloemblaadjes weerkaatsen het maanlicht, dat deze bestuivers naar de bloem leidt.

Epiphyllum oxypetalum komt van nature voor van Mexico tot Nicaragua. Het bloeit 's nachts en de bloemen verwelken vóór zonsopgang. De bloemen geuren sterk en zijn tot 30 cm lang en 17 cm breed. Hoewel de plant soms nachtbloeiende cereus wordt genoemd, is ze niet nauw verwant aan de Cereeae-soorten die gewoonlijk onder die naam bekend zijn.

Op het hoogtepunt van de bloei is geraniol goed voor 72,54% van de totale geuremissie van Epiphyllum oxypetalum, gevolgd door benzylalcohol (12,96%) en methylsalicylaat (3,75%). Deze geuren komen overwegend uit de kroonbladeren en de kelkbladeren. Van geraniol, benzylalcohol en methylsalicylaat is bekend dat ze chemische signalen tussen planten en insecten overbrengen, vooral geraniol voor pijlstaartvlinders. Door nachtvlinders bestoven cactussen stoten tijdens hun kortstondige nachtelijke bloei complexe mengsels van terpenoïden en benzenoïden uit.