Camellia

Camellia japonica groeit van nature in bossen op hoogtes van ongeveer 300-1.100 meter. In het wild bloeit ze tussen januari en maart. De bloemen hebben een doorsnede van 6-10 centimeter. De bloemen van de wilde soort hebben zes of zeven roze of witte kroonbladeren. De vrucht is een bolvormige doosvrucht met drie hokken, die elk één of twee grote bruine zaden bevatten. In het wild draagt de plant vrucht van september tot oktober. Er bestaan duizenden cultivars van C. japonica, met veel kleuren en bloemvormen, vooral als siertuinplanten.

Probeer alle zeven extraits in de Ontdekkingsset.

Verwanten en thee

Camellia sinensis, de theeplant, is van groot commercieel belang, omdat thee van haar bladeren wordt gemaakt. Ook van Camellia japonica kan thee worden gemaakt; de verwerkte bladeren hebben een aromatische geur. De plant bevat cafeïne en catechinen van dezelfde soort als C. sinensis.

Geur van de bloemen

In camelia-bloemen zijn linaloöloxide, linalool, methylbenzoaat, methylsalicylaat, fenylethylalcohol, benzaldehyde, benzylalcohol en acetofenon aangetroffen. Acetofenon werd alleen in de C. sasanqua-groep gevonden.

Tsubakiolie

Theezaadolie is een eetbare plantaardige olie, ook bekend als camelia-olie, camelia-zaadolie of tsubakiolie. In Japan worden hiervoor de zaden van Camellia japonica gebruikt, tsubaki genoemd. Oliezuur is het overheersende vetzuur en vormt 88,2% van de totale lipiden in C. japonica. Palmitinezuur en linoleenzuur komen in kleine concentraties voor. De samenstelling van de olie lijkt op die van olijfolie. Tsubakiolie wordt van oudsher gebruikt om Japanse zwaarden en koolstofstalen messen tegen roest te beschermen. De olie dient ook om shogiborden en -stukken schoon te maken en te polijsten. De Japanse Farmacopee neemt camelia-olie op als vette olie uit de zaden van Camellia japonica voor farmaceutisch gebruik. In Japan wordt ze als eetbare olie gebruikt voor tempura, om in te roerbakken en voor slasauzen. Theezaadolie heeft een hoog rookpunt van 252 °C (486 °F) en is de belangrijkste bakolie in sommige zuidelijke provincies van China, zoals Hunan.