Instantfilmakkoord

Instantfilm

Een instantcamera gebruikt zelfontwikkelende film om kort na het maken van de opname een chemisch ontwikkelde afdruk te leveren. In 1947 introduceerde Edwin H. Land het Polaroid-Land-proces.

Bij integraalfilm zijn de lagen die de foto belichten, ontwikkelen en fixeren allemaal ingebouwd in een plastic envelop en lijst. Om de film te ontwikkelen wordt een capsule met een reagens opengebroken en wordt de inhoud over de film verspreid.

Het reagens

Bij één type integraalfilm bevatte het reagens wit pigment, dekkende kleurstoffen, kaliumhydroxide en een verdikkingsmiddel. Het pigment was wit titania in suspensie. Het reagens is sterk alkalisch en lost, wanneer het over de gelaagde opbouw wordt uitgesmeerd, de chemicaliën in die opbouw op en verplaatst ze, waardoor het ontwikkelproces op gang komt.

Titaandioxide, ook wel titania genoemd, is een reukloze witte vaste stof.

In poedervorm is het ook een doeltreffend dekmiddel.

Kleurlagen

Bij subtractieve kleureninstantfilm heeft het negatief drie emulsielagen die gevoelig zijn voor rood, groen en blauw, elk met daaronder een laag ontwikkelkleurstof in de complementaire kleur: cyaan, magenta en geel. Een vertragingslaag remt het reagens af, zodat het de zuurlaag niet activeert voordat het beeld zich heeft ontwikkeld.

Het akkoord

In de parfumerie is een akkoord het equivalent van een akkoord in de muziek: een mengsel van 2 of meer geuren dat een derde, nieuwe en kenmerkende geur oplevert. Een akkoord kan een eenvoudig mengsel zijn of uit vele grondstoffen bestaan.

—

Gerelateerd: Amandelboom · Ambrox Super · Amburana Hout · Amyris · Blonde Woods · Caoutchouc · Cashalox · Cashmir Wood