Acerola

Acerola, ook bekend als Barbadoskers, is een tropische vrucht. Ze groeit aan Malpighia emarginata, een struik of kleine boom uit de familie Malpighiaceae die van nature voorkomt in het Neotropisch gebied. De vruchten zijn felrode steenvruchten met een doorsnede van 1-3 cm en een gewicht van 3-5 g. De schil is glad en zeer dun, en de vrucht is zeer bederfelijk: bij omgevingstemperatuur is ze slechts 2-3 dagen houdbaar. Elke steenvrucht bevat drie driehoekige zaden.

Oorsprong en productie

De plant is oorspronkelijk afkomstig van de Kleine Antillen in het zuiden van de Caribische Zee en strekt zich uit over Zuid-Amerika tot in Brazilië. Ze wordt in de tropen en subtropen over de hele wereld gekweekt, van Zuid-Europa tot delen van Afrika, India en Australië. Brazilië is 's werelds grootste producent, consument en exporteur van acerola. De bomen beginnen drie jaar na het planten vruchten te dragen.

Samenstelling en smaak

Ascorbinezuur is het belangrijkste organische zuur van acerola, en de vrucht is ook een waardevolle bron van appelzuur. Daarnaast bevat de vrucht polyfenolische verbindingen zoals anthocyanen, en carotenoïden. Acerolavruchten bestaan voor 91% uit water en voor 8% uit koolhydraten, en bevatten verwaarloosbare hoeveelheden eiwit en vet. Een portie van 100 g levert 32 calorieën en vitamine C ter hoogte van ongeveer 20 keer de dagelijkse referentiewaarde. De steenvruchten zijn meestal zuur tot zuurachtig, wat hun zure smaak geeft, maar kunnen zoet zijn als ze goed zijn geteeld. Naarmate de vrucht rijpt, nemen het suikergehalte, de oplosbare droge stof en de titreerbare zuren toe, terwijl het gehalte aan vitamine C afneemt.

Culinair gebruik

Acerola kan rauw worden gegeten, als sap worden gebruikt of worden gemengd met andere, meestal zoetere vruchtensappen. De vruchten worden verwerkt in jam, concentraten, stoofgerechten en likeuren, waarbij mogelijk suiker nodig is om de smaak te verbeteren. Gekookte vruchten worden gezeefd om de zaden te verwijderen, en de resulterende saus wordt gebruikt op cake, pudding of ijs. Acerolakersenpoeder wordt ook gebruikt in sommige industrieel geproduceerde broden als broodverbeteraar. Omdat de vrucht pigmenten zoals anthocyanen en carotenoïden bevat, zou ze ook als voedingskleurstof kunnen worden gebruikt.