Verzendkosten en belastingen berekend bij het afrekenen
Een of meer artikelen in uw winkelmand zijn een terugkerende of uitgestelde aankoop. Door te bevestigen, gaat u akkoord met de annuleringsbeleid en geeft u toestemming om uw betaalmethode te belasten volgens de prijzen, frequentie en data vermeld op deze pagina, tot uw bestelling is afgerond of u annuleert, indien toegestaan.
Bitter, groen, houtachtig-droog — de geur van het afbreken van een takje van een bittere sinaasappelboom in volle zon. Geen fruitgeur. Dit is blad, schors en sap: de sobere, structurele ruggengraat onder de zoetheid van neroli.
Groen-bitter en houtachtig-droog, met een schone, zeepachtige rand door het hoge gehalte aan linalylacetaat. De opening is scherper dan neroli — takkenbrekende frisheid in plaats van bloesemzoetheid — en droger dan bergamot, zonder de fruitige rondheid van koudgeperste citrusvruchtenschil. Een lavendelachtige zachtheid ligt eronder (de linalool), maar de overheersende indruk is kruidig en hoekig. De droogfase wordt licht metallisch en houtachtig, met een vage poederige nasleep. Denk aan verpletterde bittere sinaasappelbladeren op warme steen.
Evolution over time
Immediately
Immediately
After a few hours
After a few hours
After a few days
After a few days
Terroir & Origins
Indicative 2025 wholesale prices.
The Full Story
Petitgrain bigarade is de essentiële olie die door stoomdestillatie wordt gewonnen uit de bladeren en jonge twijgen van de bittere sinaasappelboom (Citrus aurantium var. amara). Het is een van de drie verschillende materialen die uit deze enkele soort worden geëxtraheerd: neroli uit de bloesems, bigarade uit de koudgeperste schil, en petitgrain uit het loof. Ondanks dat ze dezelfde botanische bron delen, heeft elk een volledig andere chemie. Neroli is indolisch en honingachtig. Bigarade is helder en terpeenachtig. Petitgrain is droog, groen en houtachtig — dichter bij lavendel dan bij sinaasappel.
Het chemische profiel wordt gedomineerd door linalylacetaat (47–58%) en linalool (21–25%), met alfa-terpineol (4–7%), geranylacetaat (3–5%), nerylacetaat (2–3%) en geraniol (2–3%) als ondersteunende componenten. Die hoge esterinhoud — zelfs hoger dan salieclarée — verklaart de kenmerkende frisse, houtachtige droogte die petitgrain onderscheidt van alle andere citrusmaterialen. De linalool-structuur geeft een lavendelachtige zachtheid, maar de bittere-groene kant van monoterpeen-hydrocarbonen (myrceen, ocimeen, limoneen) houdt het stevig kruidig.
De naam is afgeleid van het Franse 'petit grain' (klein korreltje), verwijzend naar de kleine onrijpe vruchten die oorspronkelijk in de 18e eeuw voor destillatie werden gebruikt. De praktijk verschoof halverwege de 19e eeuw naar bladstolling — wat een consistentere olie opleverde met een extractiepercentage van 0,2–0,4% — maar de naam bleef behouden. Benjamin Balansa, een Franse botanicus, bouwde in 1877 de eerste petitgrain-stookketel in Paraguay. Tegenwoordig produceren ongeveer 15.000 kleinschalige boeren in het departement San Pedro in Paraguay jaarlijks ongeveer 180–200 ton — zo’n 70% van de wereldwijde voorraad — door de bladeren te destilleren in eenvoudige koperen stookketels direct op hun land, waarbij elke batch ongeveer 3,5 uur duurt.
In formuleringen neemt petitgrain een bijzondere positie in: een citrusfamilie-materiaal dat zich gedraagt als een hartnoot. De ester-rijke samenstelling geeft het aanzienlijk meer duurzaamheid dan welke koudgeperste schilolie dan ook (houdbaarheid van 20–28 uur bij 100% concentratie versus 2–4 uur voor geperste citroen- of bergamotolie). Het vormt een brug tussen vluchtige citrusopeningen en houtachtige of bloemige harten zonder de abrupte overgang die schiloliën veroorzaken. Het is structureel in eaux de cologne, fougères, chypres en aromatische composities.
Did You Know?
Did you know?
Benjamin Balansa, een Franse botanicus die eerder planten had verzameld in Indochina, bouwde in Buenos Aires een distilleerapparaat naar eigen ontwerp en vervoerde het in 1877 naar Paraguay — waarmee hij een industrie startte die nu ongeveer 15.000 kleine boerenfamilies in het departement San Pedro omvat. De meesten distilleren petitgrain op hun eigen land met rudimentaire apparatuur, waardoor het een van de meest gedecentraliseerde essentiële olievoorzieningsketens ter wereld is.
Extraction & Chemistry
Extraction method: Stoomdestillatie van de bladeren en jonge twijgen van Citrus aurantium var. amara (bittere sinaasappel). Opbrengst: 0,2–0,4% (ongeveer 3–3,5 kg olie per ton loof). Oorspronkelijk gedestilleerd uit de kleine onrijpe vruchten — vandaar de naam 'petitgrain' — maar bladstollatie verving deze praktijk halverwege de 19e eeuw. In Paraguay laden kleine boeren 200–800 kg loof in koperen distilleerkolven en distilleren ongeveer 3,5 uur. De olie wordt door de boeren zelf verzameld en verkocht aan lokale verzamelaars (acopiadores) die het samenvoegen en exporteren. Vlampunt: 66–77°C. Soortelijke massa: 0,878–0,899 bij 25°C.
Petitgrain bigarade functioneert als een brug van top- naar hartnoten — een van de weinige citrusfamilie-materialen met echte middentoonbestendigheid. Het bevat 47–58% linalylacetaat, wat zorgt voor 20–28 uur substantiviteit bij volle concentratie, vergeleken met 2–4 uur voor geperste bergamot- of citroenschilolie. Dit maakt het structureel onmisbaar in eaux de cologne, waar het voorkomt dat de compositie instort nadat de vluchtige citrusflits is verdampt. Het is een van de zeven onveranderde ingrediënten in de originele 4711 cologneformule (1792). Buiten cologne is petitgrain structureel in fougères (die lavendel en coumarine verbindt), chypres (die bergamottopnoten koppelt aan eikenmosbasis) en aromatisch-houtachtige composities. Omdat het gestoomdistilleerd wordt in plaats van koudgeperst, bevat het verwaarloosbare furocoumarine-niveaus — waardoor het functioneel niet-fototoxisch is, in tegenstelling tot geperste citrusoliën die beperkt zijn onder IFRA-standaard 089. Petitgrain sluit aan bij de citrus-minerale architectuur van Gravitas Capitale (/products/gravitas-capitale-neo-cologne-citron-asphalt-perfume), waarvan de formule linalylacetaat, linalool, geranylacetaat en terpineol bevat — dezelfde moleculaire basis die in petitgrainolie wordt gevonden.
