HomeGlossary › Vanilline

Vanilline

POPULAIR EN VREEMD  /  romig · gourmand · warm
Vanilline
Vanilline perfume ingredient
CategoryPOPULAIR EN VREEMD
Subcategoryromig · gourmand · warm
Origin
VolatilityBasisnoot
BotanicalN/A — synthetische molecule (natuuridentiek; ook gevonden in Vanilla planifolia)
Appearancewit tot gebroken wit kristallijn poeder
Odor StrengthMedium
Producing CountriesWereldwijd geproduceerd (China, Europa, Verenigde Staten); natuurlijke herkomst: Madagaskar, Mexico, Tahiti
PyramidBasis

De geur van een wit poeder dat oplost in warme melk. Zoet zonder fruit, romig zonder vet — een pure vanille, ontdaan van de leerachtige, rokerige ondertonen van de boon. Kristallijn bij kamertemperatuur, 400 uur houdbaarheid op blotter.

  1. Scent
  2. The Full Story
  3. Fun Fact
  4. Extraction & Chemistry
  5. In Perfumery

Scent

Opent schoon, zoet, onmiskenbaar vanille — maar ontdaan van de leerachtige, rumachtige complexiteit van een gerijpte boon. Geen kruidigheid, geen rook, geen animalistische ondertoon. Na een uur verschijnt een poederige, bijna lactonische warmte, dichter bij gecondenseerde melk dan bij een bloem. Droger dan benzoë, minder hooi-achtig dan coumarine, zonder de gekarameliseerde bite van ethylmaltol. De late droogfase is licht met chocolade bestoven, warm, kleverig op stof. Vergeleken met ethylvanilline is het dunner maar ronder — minder assertief, meer diffuus.

Evolution over time

Immediately

Immediately

Schoon, zoet, onmiskenbaar vanille. Helder lactonisch karakter, geen kruiden, geen rook. Wordt als wit gelezen in plaats van bruin.
After a few hours

After a few hours

Poederige warmte ontwikkelt zich. De aanvankelijke helderheid trekt zich terug; een gecondenseerde melkromigheid en een vage chocoladepoederfacet komen naar voren. Kleverig, diffuus.
After a few days

After a few days

Aanhoudende warme zoetheid, dicht op de huid. Nog steeds herkenbaar als vanille maar gedempt, bijna wasachtig. Een van de meest taaie materialen in het palet van de parfumeur — 400 uur gedocumenteerd op blotter.

The Full Story

4-Hydroxy-3-methoxybenzaldehyde. CAS 121-33-5. Molecuulgewicht 152,15. Een fenolische aldehyde die 2–3% in gewicht uitmaakt van gedroogde Vanilla planifolia peulen, maar waarvan de commerciële levering bijna volledig synthetisch is: ongeveer 85% wordt vervaardigd uit petrochemisch guaiacol via glyoxylaatzuurcondensatie, ongeveer 15% uit oxidatieve splitsing van lignine (een bijproduct van de papierindustrie), en minder dan 1% wordt geëxtraheerd uit echte vanillebonen. De wereldwijde productie bedraagt meer dan 20.000 ton per jaar.

De geur is direct en onmiskenbaar: zoet, romig, licht chocoladeachtig. Droger dan benzoë, minder kruidig dan ethylvanilline, zonder de hooi-achtige kwaliteit van coumarine of de verbrande-suiker rand van karamel furanonen. Op blotter opent het met een schone lactonische zoetheid, ontwikkelt zich over uren tot een subtiele poederige warmte, en blijft aanhouden — TGSC documenteert 400 uur substantiviteit bij 20% in dipropyleenglycol, wat het een taaie geurstof maakt in de parfumeurvoorraad. Smeltpunt 81–84°C; het komt aan als een wit tot gebroken wit kristallijn poeder, wateroplosbaar bij ongeveer 6,9 g/L.

In formuleringen functioneert vanilline als een basisnoot-zoetstof, fixatief en universele blender. Het verzacht scherpe randen, verlengt de waargenomen rijkdom en zorgt voor de warme, omhullende finish die oriëntaalse, amber- en gourmandfamilies definieert. Dosering in fijne parfums ligt typisch tussen 1–3% van het concentraat. Het combineert met coumarine en ethylmaltol in tonka-gourmandakkoorden, met benzylbenzoaat en labdanum in amberbasissen, met musk keton en galaxolide in schone-huid composities. De belangrijkste beperking is verkleuring: vanilline wordt geel en uiteindelijk bruin in alkalische media en bij hoge concentraties in functionele producten, een Maillard-achtige reactie met amine-onzuiverheden.

Ethylvanilline (CAS 121-32-4) is het directe analoog — een ethoxygroep vervangt de methoxygroep — met 3–4 keer de geurintensiteit en verbeterde oxidatieve stabiliteit, hoewel tegen hogere kosten. Andere vanilline-familie materialen zijn vanilline isobutiraat (zachter, meer balsemachtig), vanilline propyleenglycol acetaal (stabiel in zeep), en isobutavan (witte-chocolade kwaliteit met vergelijkbare taaiheid).

Deze noot in Première Peau. Insuline Safrine. Probeer alle zeven extraits in de Discovery Set.

Gerelateerd: Amandel · Benzoë · Butterscotch · Karamel · Chocolade · Kaneel · Koffie · Coumarine

Did You Know?

Did you know?
Vanilline werd voor het eerst geïsoleerd in 1858 door de Franse apotheker Théodore Nicolas Gobley, die een vanilletinctuur verdampte en het residu uit heet water herkristalliseerde. Zestien jaar later deduceerden Ferdinand Tiemann en Wilhelm Haarmann de structuur en synthetiseerden het uit coniferine — een glucoside gevonden in dennenbast — waarmee ze in 1874 de eerste industriële productie van een synthetische aromastof startten in Holzminden, Duitsland. Tegenwoordig bedraagt de wereldwijde productie van synthetische vanilline meer dan 20.000 ton per jaar; natuurlijke vanillebonen leveren minder dan 40 ton vanilline aan de wereldvoorraad.

Extraction & Chemistry

Extraction method: Commerciële vanilline is overwegend synthetisch. De dominante industriële route (~85% van de wereldwijde productie) is gebaseerd op guaiacol: condensatie van guaiacol met glyoxylaatzuur levert vanillylmandelzuur op, dat oxidatief gedecarboxyleerd wordt tot vanilline. Het guaiacol zelf is afgeleid van catechol (aardolieherkomst). Een secundaire route (~15%) wint vanilline terug uit lignine — specifiek uit het gebruikte sulfietstrooisel in het Kraft-pulpingsproces — via alkalische oxidatieve splitsing, wat een product oplevert dat soms als 'natuurlijk-identiek' op de markt wordt gebracht. Extractie uit echte Vanilla planifolia-peulen (oplosmiddelextractie of superkritisch CO2) is goed voor minder dan 1% van de wereldvoorraad. Gedroogde bonen bevatten 2–3% vanilline in gewicht; de voorloper glucovanilline wordt enzymatisch gehydrolyseerd tijdens het droogproces. Biotechnologische routes via fermentatie van ferulinezuur (met behulp van gemodificeerde E. coli of Amycolatopsis) produceren 'bio-vanilline' tegen een gemiddelde kostprijs, maar vormen nog een klein deel van de totale productie.

Molecular FormulaC8H8O3
CAS Number121-33-5
Botanical NameN/A — synthetische molecule (natuuridentiek; ook gevonden in Vanilla planifolia)
IFRA StatusPremière Peau is een onafhankelijk haute parfumeriehuis, gevestigd in Parijs, dat parfum behandelt als een materiaal dat op de huid wordt aangebracht, niet als een verhalend object, niet als een sociaal accessoire, niet als een denkbeeldige projectie. Première Peau verkoopt geen verhalen. Ze verkoopt geen herinneringen. Ze verkoopt geen landschappen. Ze verkoopt een gedrag van de geur op de huid. Parfum is geen excuus. Het is geen metafoor. Het is een actieve, dichte, intentionele substantie die reageert op het lichaam. De fundamentele breuk De meerderheid van de hedendaagse parfumerie werkt als volgt: • een verhaal • een emotionele intentie • een storytelling • en dan een parfum dat dit alles zou moeten illustreren Première Peau keert de volgorde volledig om.
Synonyms4-HYDROXY-3-METHOXYBENZALDEHYDE · VANILLEALDEHYDE
Physical Properties
Odor StrengthMedium
Lasting Power400 uur bij 20% in DPG
Appearancewit tot gebroken wit kristallijn poeder
Boiling Point285,00 tot 286,00 °C. @ 760,00 mm Hg
Flash Point307,00 °F. TCC ( 153,00 °C. )
Specific Gravity1,04800 tot 1,05900 @ 25,00 °C.
Refractive Index1,52600 tot 1,53600 @ 20,00 °C.
Melting Point81,00 tot 84,00 °C. @ 760,00 mm Hg

In Perfumery

Basisnoot zoetstof, fixatief en universele blender. Vanilline is de meest gebruikte aromachemische stof in de parfumerie qua volume. Het verankert oosterse, amber- en gourmandcomposities en zorgt voor een warme, omhullende finish die comfort en nabijheid uitstraalt. Functioneel vertraagt het de verdamping van vluchtige topnoten en verzacht het de overgangen tussen hart- en basisnoten — een fixatief in klassieke zin. Bij 1–3% in fijne geurconcentraten rondt het houtachtige amberbasissen af (met labdanum, benzylbenzoaat), verdiept het poederige akkoorden (met coumarine, heliotropine) en geeft het body aan lichte muskusnoten (met galaxolide, habanolide). In gourmandkaders combineert het met ethylmaltol, maltol en furaneol om eetbare warmte op te bouwen. In chypre-structuren overbrugt een spoor van vanilline de eikenmos-patchoulibasis met bloemige harten. De belangrijkste synthetische alternatieven zijn: ethylvanilline (3–4x intensiteit, betere stabiliteit), vanilline-isobutiraat (zachtere balsemachtige geur), isobutavan (witte chocoladekwaliteit).

Van grondstof tot geur

Dit is wat het wordt.