Alruin

Mandragora (Mandragora officinarum) is een vaste, kruidachtige plant uit de nachtschadefamilie (Solanaceae), afkomstig uit het Middellandse Zeegebied. Ze heeft een lange, dikke, vaak vertakte wortel en bijna geen stengel; de bladeren staan in een bladrozet aan de basis. De bloemen zijn klokvormig en worden gevolgd door gele of oranje bessen. De bloemen verschijnen van de herfst tot het voorjaar (september tot april).

Toxiciteit en chemie

Alle soorten van het geslacht Mandragora bevatten sterk biologisch actieve alkaloïden, met name tropaanalkaloïden. In de verse plant of de gedroogde wortel komen onder meer atropine, hyoscyamine en scopolamine voor. Door de alkaloïden is de plant, vooral de wortel en de bladeren, giftig. Het eten van mandragorawortel heeft waarschijnlijk ook andere nadelige gevolgen, zoals braken en diarree. Een overzicht van de fytochemie van Mandragora-soorten onderscheidde meer dan 80 stoffen en gaf de gedetailleerde chemische structuur van 37 ervan.

Traditioneel gebruik

De wortel werkt hallucinogeen en narcotisch. In voldoende hoeveelheid veroorzaakt ze een toestand van bewusteloosheid en werd ze in de oudheid als verdovingsmiddel bij operaties gebruikt. Vroeger werd het sap van de fijngeraspte wortel uitwendig aangebracht om reumatische pijnen te verlichten. Ze werd ook inwendig gebruikt tegen zwaarmoedigheid, stuiptrekkingen en manie.

Folklore

De wortels van mandragora lijken vaak op menselijke figuren. Volgens een bijgeloof worden mensen die deze wortel uittrekken naar de hel verdoemd, en zou de wortel schreeuwen wanneer ze uit de grond werd getrokken, waarbij iedereen die het hoorde stierf. Men heeft de wortels aan het lichaam van dieren vastgebonden en die dieren vervolgens gebruikt om de wortels uit de grond te trekken.

—

Gerelateerd: Alpha Pinene · Angelica · Angelica Root · Angelica Root Oil · Artemisia · Barrenwort · Beachheather · Behini Tree