Artemisia in de parfumerie | Première Peau

Een hoekige, kruidige scherpte — niet zacht zoals basilicum of afgerond zoals salie, maar bitter en koud, alsof je in een rauw artisjokblad bijt. Kamferachtig en verhelderend in de eerste seconden, daarna neigend naar een droge cederblad-houtigheid. Daaronder komt een lichte zoetheid van drop-anijs tevoorschijn: de geest van absint.

Vergeleken met salie is artemisia magerder en strenger. Vergeleken met lavendel is het scherper, meer medicinaal, volledig zonder de zeepachtige zoetheid van lavendel. Vergeleken met dragon (ook Artemisia — A. dracunculus) ontbreekt de estragoolzoetheid en is het veel bitterder. Het heeft de eigenschap van een plant die zich heeft ontwikkeld om niet gegeten te worden.

Artemisia is een geslacht van ongeveer 500 soorten in de familie Asteraceae. In de parfumerie verwijst de naam bijna uitsluitend naar Artemisia absinthium (alsem), de plant die absint zijn naam en gevaar gaf. Artemisia vulgaris (bijvoet) en Artemisia annua (zoete alsem) komen af en toe voor, maar A. absinthium domineert het palet van de parfumeur.

De essentiële olie van A. absinthium is donkergroen tot diepblauw — gekleurd door chamazuleen, dat tijdens de distillatie ontstaat uit de voorloper artabsine. Het chamazuleengehalte varieert sterk per herkomst: 3% in Saoedisch materiaal, 14% in Algerijns, tot 30% in Tunesisch. De samenstelling van de olie hangt sterk af van het chemotype. Zes verschillende chemotypes worden erkend: beta-thujon dominant, trans-sabinylacetaat dominant, (Z)-epoxy-ocimeen, chrysanthenylacetaat, cis-chrysanthenol en gemengde types. Beta-thujon kan variëren van minder dan 1% (Tadzjieks materiaal) tot meer dan 64% (Estisch). Trans-sabinylacetaat varieert van afwezig tot meer dan 70%. Geen enkel percentage beschrijft deze olie volledig.

De geur is direct herkenbaar: droger en scherper dan salie, bitterder dan lavendel, met een koude metalen rand die doet denken aan cederbladolie. Een lichte anijssuikerigheid loopt erdoorheen — het kenmerk van de absint louche. De basisnoot is droog-houtachtig en kruidig. Het is geen vriendelijk materiaal. In kleine doses bepaalt het een compositie; in grote doses overheerst het.

Commerciële productie concentreert zich op Marokko, Zuid-Europa (Frankrijk, Spanje, Kroatië) en China. Wild geoogst materiaal vertoont de grootste chemische variabiliteit. De olieopbrengst uit bloeiende bovengrondse delen varieert van 0,2% tot 1,3% afhankelijk van het oogstmoment, de herkomst en of vers of gedroogd materiaal wordt gedistilleerd. De piekopbrengst vindt plaats bij volledige bloei.