Warme schilolie, zoeter en ronder dan mandarijn, met een aldehydisch karakter van decanal en octanal, met linalool en sinensal als belangrijkste geurstoffen. Minder scherp, minder groen, minder complex dan zijn mandarijn-ouder -- het eenvoudigste punt op de citruskaart.
Zoeter dan mandarijn, minder zuur dan citroen, ronder dan grapefruit. De opening is sappig en aldehydisch -- decanal en octanal geven het een wasachtige kwaliteit van sinaasappelschil, terwijl linalool een subtiele bloemige zoetheid naar voren brengt. Alpha-sinensal voegt een rijpe, bijna overrijpe fruitdiepte toe die ontbreekt in sinaasappelolie. De afdronk is schoon en kort: geen bitterheid, geen aanhoudende frisheid. Vergeleken met bergamot heeft clementine geen groene-aromatische karakter; vergeleken met yuzu ontbreekt de metalen scherpte.
Evolution over time
Immediately
Immediately
Heldere, suikerzoete citrusuitbarsting met een wasachtige aldehydische lift (decanal, octanal). Sappig, warm, zonder bitterheid.
After a few hours
After a few hours
Snel vervagend. Vage linalool-bloemige zoetheid en een schone, zeepachtige citrusresten. De meeste vluchtige terpenen zijn verdampt.
After a few days
After a few days
Effectief verdwenen. Limonene-dominante oliën laten na 24 uur geen betekenisvolle resten achter. Elk spoor is geoxideerd, licht muf.
The Full Story
Clementine schilolie ruikt alsof je het fruit zelf schilt: directe suikerzoete citrus, ronder en warmer dan citroen of grapefruit, zonder de groen-bittere rand van bergamot of de druivensnoepachtige toets die methyl N-methylanthranilaat aan mandarijn geeft. De overheersende indruk is van rijpe, door de zon verwarmde schil -- meer aldehydisch dan zuur. GC-olfactometrie-studies (Buettner & Schieberle, 2001) identificeerden linalool, alpha-sinensal, (E,E)-deca-2,4-dienal en wijnlacton als de belangrijkste geurstoffen, ondanks dat limoneen 88-95% van de olie uitmaakt qua massa. Aldehyden dragen ongeveer 80% bij aan het waargenomen aroma.
De boom is een hybride tussen wilgenbladmandarijn (C. x deliciosa) en zoete sinaasappel (C. x sinensis), voor het eerst geïdentificeerd rond 1902 in Misserghin, Algerije. Hij verscheen als een toevallige zaailing in de boomgaard van een weeshuis geleid door Broeder Marie-Clement Rodier (geboren Vital Rodier, 1839-1904), een lekenbroeder van de Broeders van de Annunciatie. De Franse botanicus Louis Trabut beschreef en noemde de cultivar naar Broeder Clement. Spanje is nu de grootste producent ter wereld, gevolgd door Marokko, Turkije, Algerije en Italië.
In formuleringen functioneert clementineolie als een zoete, niet-agressieve topnootmodifier. Het mist de structurele complexiteit van bergamot of yuzu en biedt geen blijvende fixatie -- limoneen is vluchtig en de olie verdampt binnen één tot twee uur op een proefstrookje. De rol is om scherpe openingen te verzachten, groene of aromatische akkoorden te verzachten en directe toegankelijkheid te bieden. Het verschijnt het vaakst in gourmandcomposities (die de warmte van vanille en karamel versterken), feestelijke mengsels (het kaneel-sinaasappel-kruidnagel archetype) en lichte vrouwelijke bloemen waar citrushelderheid gewenst is zonder zuurheid.
Geen enkele grote synthetische molecule imiteert specifiek clementine. Het profiel ligt tussen mandarijnolie en zoete sinaasappelolie, en parfumeurs grijpen meestal naar natuurlijke clementineolie zelf of gebruiken geconcentreerde fracties ervan. Dihydromyrcenol kan het frisse citrusaspect in de droogte verlengen, maar het voegt een metaalachtig-schone dimensie toe die afwezig is in de natuurlijke olie.
Deze noot in Première Peau. Gravitas Capitale · Nuit Elastique · Rose Monotone. Probeer alle zeven extraits in de Discovery Set.
Broeder Marie-Clement Rodier (1839-1904) heeft de clementine niet opzettelijk gekweekt. Hij heeft een tak geënt van een niet-geïdentificeerde zaailing die wild groeide tussen doornstruiken in de weide van het weeshuis in Misserghin, Algerije. De Franse botanicus Louis Trabut onderzocht het resulterende fruit in 1902, herkende het als een nieuwe cultivar en noemde het naar Broeder Clement. Rodier stierf twee jaar later, in 1904, voordat het fruit commercieel belangrijk werd. In 2010 noemde de Duquesne Universiteit in Pittsburgh een gebouw 'Clement Hall' ter ere van hem.
Extraction & Chemistry
Extraction method: Koude persing (mechanische persing) van de schil van Citrus x clementina. De flavedo wordt onder druk met water gebroken, waardoor olie uit de klieren vrijkomt; de olie-wateremulsie wordt vervolgens gescheiden door middel van centrifugeren. Gegevens over de opbrengst van clementine specifiek zijn schaars in gepubliceerde literatuur, maar koudgeperste citrusoliën leveren doorgaans 0,3-0,6% op gewicht van verse schil. Belangrijke productiegebieden: Spanje (s werelds grootste clementineproducent, vooral Valencia en Castellon), Marokko (regio Berkane), Turkije, Algerije en Italië (Calabrië, Sicilië). De olie oxideert gemakkelijk en moet koud, onder stikstof, worden bewaard en binnen 12 maanden na persen worden gebruikt.
Geen gestandaardiseerde CAS voor C. x clementina olie (68917-33-9 is citroenolie-terpenen, niet clementine)
Botanical Name
Citrus × clementina
IFRA Status
Geen bekende beperkingen
Synonyms
CITRUS RETICULATA VAR. CLEMENTINA · ALGERIJNSE TANGERINE
Physical Properties
Odor Strength
Hoog
Lasting Power
1-2 uur
Appearance
lichtgeel tot oranje heldere vloeistof
Specific Gravity
0,845–0,855 @ 20 °C
Refractive Index
1,473–1,476 @ 20 °C
In Perfumery
Clementineolie is een topnoot-zoetmaker en modifier, geen structurele pijler. Het verzacht citrusopeningen die anders scherp of zuur zouden overkomen, en het brengt een warme, gekonfijte helderheid in gourmand- en gekruide composities. De olie vervliegt snel – binnen één tot twee uur op de huid – dus het is functioneel een flitsnoot in plaats van een blijvend kenmerk. Het is het meest bruikbaar in hesperidische colognes (als brug tussen bergamot en neroli), in gourmand ambergeuren (die de warmte van vanille en tonkaboon versterken), en in feestelijke of vakantiecomposities waar de kaneel-sinaasappel-kruidnagelcombinatie centraal staat. Geen enkele synthetische molecule richt zich specifiek op het clementineprofiel. Dihydromyrcenol kan de frisse citruskwaliteit verlengen, maar voegt een metalen, gewassen kwaliteit toe die afwijkt van het natuurlijke.
