Een fenylpropanoïde met een warme, zoete, root-beer-achtige geur, van nature aanwezig in sassafras-schors en Ocotea-oliën. Verboden door IFRA en geclassificeerd als een gecontroleerde precursor — nu afwezig in de moderne parfumerie.
De geur van safrol is onmiskenbaar zoet en warm, met een bijzonder snoepwinkel-,root-beer-achtig karakter. Er is niets groen of kruidig aan: de overheersende indruk is een zachte, licht kruidige, anijszoetheid ondersteund door een houtachtige-balsamische warmte. Vergeleken met anijsis safrol minder scherp en ronder; vergeleken met eugenolmist het de kruidnagelprikkel maar deelt het die fenylpropanoïde warmte.
Geurontwikkeling
Op een geurstrip opent safrol met een onmiddellijke, zoete, kruidige uitbarsting — bijna snoepachtig. Binnen enkele minuten verzacht de zoetheid en wordt een droge, houtachtige ondertoon duidelijk, vergelijkbaar met vers gespleten sassafrasbast. Over meerdere uren vestigt het zich in een stille, houtachtige amberfluistering. De algehele indruk is van gemiddelde hardnekkigheid.
Evolution over time
Immediately
Immediately
Zoet, kruidig, root beer-explosie — warm en snoeperig
Rustige houtachtige-amberfluistering, dicht op de huid
Terroir & Origins
Indicative 2025 wholesale prices.
The Full Story
Safrole (5-allyl-1,3-benzodioxool, CAS 94-59-7) is een van nature voorkomend fenylpropanoïde dat voornamelijk wordt gevonden in de wortelschors van sassafras (Sassafras albidum) en in het stamhout van Ocotea pretiosa. Kleinere hoeveelheden komen voor in nootmuskaat, kaneel, basilicum, en zwarte peper. De verbinding werd voor het eerst geïsoleerd in 1869 door August Husemann uit kamferolie, en de structuur werd bevestigd in 1885 door J. F. Eijkman, die aantoonde dat het identiek was aan shikimol uit Japanse steranijs.
Geschiedenis en gebruik
Gedurende het grootste deel van de 19e en 20e eeuw was sassafrasolie — ongeveer 80–90% safrole in gewicht — een handelsproduct. Het gaf smaak aan root beer, kauwgom en tandpasta, en kwam voor in zepen, parfums en farmaceutische bereidingen. De Amerikaanse FDA verbood safrole als voedseladditief in 1960 nadat muizenstudies hepatocarcinogeniteit bij hoge doses aantoonden. De Europese Commissie classificeert het als genotoxisch en carcinogeen.
Regelgevende status
IFRA verbiedt safrole als geurstofingrediënt. Het is ook een UN Tabel I en US DEA Lijst I gecontroleerde precursor, vanwege zijn rol als het belangrijkste uitgangsmateriaal voor de synthese van MDMA (via isosafrole of via piperonal). De vraag naar illegale safrole heeft geleid tot destructieve oogst van Cinnamomum parthenoxylon in de Kardemombergen van Cambodja.
Chemische eigenschappen
Molecuulformule: C₁₀H₁₀O₂, MW 162,19 g/mol. Kleurloze olieachtige vloeistof (onzuivere monsters lijken geel). Dichtheid: 1,096 g/cm³. Smeltpunt: 11 °C. Kookpunt: 232–234 °C bij 760 mmHg. Brekingsindex: 1,527–1,538 bij 20 °C. Vlampunt: 97,8 °C (TCC).
Safrol gaf root beer zijn oorspronkelijke smaak totdat de FDA het in 1960 verbood. Het is ook een UN Tabel I gecontroleerde precursor — het belangrijkste uitgangsmateriaal voor de synthese van MDMA — waardoor het een van de weinige geur-gerelateerde moleculen is die tegelijkertijd verboden zijn door parfumerieregulatoren en drugsautoriteiten.
Extraction & Chemistry
Extraction method: Stoomdestillatie van de wortelschors van Sassafras albidum of het stamhout van Ocotea pretiosa. Ruwe sassafrasolie bevat doorgaans 80–90% safrol naar gewicht. De olie wordt gedroogd over anhydraat calciumchloride en vervolgens vacuümgedestilleerd bij ongeveer 100 °C om pure safrol te isoleren. Commerciële extractie uit sassafras is in de meeste regio’s niet langer economisch haalbaar; illegale oogst van Cinnamomum parthenoxylon in Zuidoost-Azië blijft een voortdurende zorg voor natuurbehoud.
Verboden. IFRA verbiedt safrol als geurstof. Apart geclassificeerd als een UN Tabel I en US DEA Lijst I gecontroleerde precursorchemische stof vanwege de rol ervan in de synthese van MDMA.
Safrol is een verboden ingrediënt volgens de IFRA-normen en wordt niet langer gebruikt in de hedendaagse toepassingen. Historisch diende het als een hartnootmodifier, die een warme, zoete, root-beer-achtige toon toevoegde aan kruidige en amberachtige composities. Het karakteristieke aroma overleeft nu alleen nog via veiligere analogen — heliotroop (piperonal), dat oorspronkelijk zelf uit safrol werd gesynthetiseerd, is de dichtstbijzijnde moderne vervanger. Safrol blijft relevant als een voorloper-molecuul in de geurchemie in plaats van als direct ingrediënt.
